Stare Ateny

Z Propylejami i Partenonem można porównać świątynię zwaną Erechtejon, budowaną w latach 421-406 p.n.e., z kilkuletnią przerwą, spowodowaną nieszczęsną wyprawą sycylijską Ateńczyków. Architekt Filekies (zapewne), styl attycko-joński. Była to nowa budowla na miejscu dawnych, wzniesionych ku czci legendarnego Erechteusa. Miejsce ściśle związane z mitycznymi dziejami Attyki, obok dawnego Kekropion, grobowca bajkowego Kekropsa.

Tu, gdzie stoi Erechtejon, odbył się upamiętniony licznymi świadectwami w sztuce spór Ateny z Posejdonem o opiekę nad Attyką: Posejdon ofiarował obywatelom konia, aliści Atena oliwkę. I wygrała Atena. Posadzone przez nią święte drzewo oliwne okoliło sanktuarium zwane Pandrosejon. Co do samego Ereehtejonu znalazło w nim wyraz pogodzenie się Posejdona z Ateną i ugoda boga morza z Attyką. Erechtejon był właściwie zjednoczeniem świątyni Ateny Polias ze świątynią przegranego Posejdona, o którego łaski przezornie miasto także się jednak ubiegało. Ślady dawnych epok są do rozróżnienia tylko dla archeologów: za to każdy z oblegających Akropol turystów podziwie portyk Kor, sławne kariatydy.
Wznosiły się na Akropolu jeszcze inne sakralne budowle, ale pozostały z nich tylko nikłe ślady. Było też to święte wzgórze ateńskie zdobione wspaniałymi posągami, wyrytymi w kamieniu inskrypcjami itp. Wojny obróciły je wniwecz.