Stare Ateny

W bezpośrednim sąsiedztwie Muzejonu wznosi się niewielki pagór, Kolonos Hippios. Pamiętamy o nim, bo tutaj stał dom, do którego ślepego Edypa Króla przyprowadziła Antygona, i tutaj, na Kolonos, mieszka w domu rodzinnym Sofokles. Dzisiaj nie ma tu nic do obejrzenia prócz drzew laurowych, może porastających to samo miejsce, na którym, wśród drzew, stało sanktuarium Eumenid — miejsce tajemniczego zniknięcia pogodzonego z losem, tragicznego Edypa.
NA PLANIE KRZYŻA. Koło Muzejonu wzniesiono kościół św. Trytona. Na Agorze zbudowano kościół SS. Apostołów (Azji Apostoli). Pod Akropolem postawiono aż kilka kościołów. Inne poustawiano w innych ważnych miejscach, takich jak wzgórze Pnyks lub góra Lykabet (Likawitos, staroż. Lykabettos). A jeszcze inne wyrosty w środku miasta.

Tak z Aten Antycznych przechodzimy do Aten Średniowiecznych, Aten Bizantyńskich, które dziś zresztą głównie cerkwie upamiętniają, bo te umieli Bizantyńczycy najlepiej budować. Kościołów pobizantyńskich jest w Atenach bardzo wiele. Kto by je wszystkie zdołał zwiedzić? Mają przeważnie mierną wartość artystyczną i bledną w porównaniu nie tylko z niektórymi kościołami Salonik, ale też z wielu klasztorami, rozsianymi od Macedonii do Peloponezu. Ale parę cerkiewek ateńskich to jednak klejnoty bizantyńskiej sztuki i zajrzeć do nich należy, dogodne położenie w centrum miasta też je poniekąd uprzywilejowuje.