Stare Ateny

Olimpiejon stał przy murze Temistoklesa, opasującym miasto helleńskie. Hadrian poszerzył znacznie obszar miasta w stronę stadionu oraz na tereny, gdzie dziś centralny Platia Sirdagma (Plac Konstytucji). Hadrian, to jeden z największych cesarzy rzymskich, a zarazem człowiek jak Neron próżny i łasy na popularność. Ludkowi ateńskiemu podczas Fanatenajów w 132 roku pozwolił się ekscytować widokiem sportowego zabijania tysiąca dzikich zwierząt na stadionie. Koło Olimpiejonu, na granicy starych i nowych Aten, postawił Łuk Hadriana ze sławnym, jakże często cytowanym napisem. Po jednej stronie czytamy: „Tu są Ateny, miasto Tezeusza”; a po drugiej: „Hadriana to, a nie Tezeusza miasto”. Po Panatenajach 132 roku Grecy natychmiast okrzyknęli Hadriana bogiem i w każdym mieście ustawili wierno­poddańczo jego marmurowe podobizny.


Staroateński stadion sportowy stał poza miastem na zboczu wzgórza Ardetos, zbudowany w okresie rządów Likurga w drugiej połowie IV wieku pne.: stadionowi temu dobudował rzędy kamiennych miejsc siedzących dopiero Herodes Attykus w cztery wieki później. Rytm historii starogreckiej bywał gwałtowny jak historii współczesnej, ale pewne sprawy toczyły się wolno kilkunastu pokoleniom entuzjastów sportu wystarczało wysypisko ziemne jako prowizoryczne siedzisko. Na szczycie Ardetosu zbudował Herodes świątyńkę ku czci Tyche, bogini przeznaczenia, i opodal został pochowany w honorowym grobowcu. Archeolodzy z trudem odkryli nikłe ślady tych budowli.