Stare Ateny

DOOKOŁA AKROPOLU: WĘŻSZY PIERŚCIEŃ. Budowle na wzgórzu Akropolu mogą słusznie uchodzić za jeden z paru najwspanialszych pomników architektury na świecie. Ale nie na nich koniec. Ze wszystkich stron na zboczach Akropolu były miejsca kultu i różne budowle o przeznaczeniu kulto­wym czy artystycznym. Zwłaszcza południowe podnóże Akropolu — do którego z centrum Aten docieramy przez Leoforos Amalias (bulwar Amalii) i Dionizju Aeropajitu (aleję Dionizosa) — posiada wspaniałe zabytki, częściowo odrestaurowane i nierozerwalnie związane z kompleksem zabytków Akropolu.

Kierujemy się przede wszystkim do Teatru Dionizosa, najbardziej masowo zwiedzanego teatru antycznego. Powstał on jako nieodłączna kultowa część świętego okręgu Dionizosa Eleuteriosa. Ocalały mizerne resztki dwu świątyń i wieść o wspaniałym chryselefantynowym posągu Dionizosa, dłuta Alkamenosa, ucznia Fidiasza. Ruiny teatru są w lepszym stanie i choć nie wywierają takiego wrażenia jak teatr w peloponeskim Epidauros czy teatr w anatolijskim Aspendos, uzmysławiają każdemu, czym były widowiska teatralne dla ludzi helleńsko-romańskiego antyku, pozwalają wczuć się głęboko w ich religijno-mistyczny sens i artystyczną rolę.