Na wschód o Salonik

Athos

Wszystkie relacje z Atosu, jednoznacznie i jednomyślnie mówią o pięknie krajobrazu i niezrównanie malowniczym położeniu klasztorów, zawieszonych nad przepaściami, a wewnątrz prezentujących nieraz skarby sztuki — freski, złoty sprzęt liturgiczny, obrazy i skarby piśmiennictwa. Ich architektura jest podobna, wewnętrzny podwórzec otoczony z trzech stron zabudowaniami klasztornymi z refektarzem jako główną salą, z czwartej zamknięty kościołem wraz z dzwonnicą. Każdy klasztor dysponuje studnią i starymi cienistymi drzewami, dodającymi wiele uroku. Oprócz 20 klasztorów znajduje się jeszcze na Atos 12 wiosek, około 250 zbiorowych domków-cel i około 150 pustelni pojedynczych anachoretów wiele z nich jest opustoszałych.
Biblioteki na Atosie zawierają w sumie 13 tysięcy woluminów rękopiśmiennych, niektóre wręcz są bezcenne; najważniejsze przechowują biblioteki przy klasztorach Megali Lawra i Watopedi. Najpiękniejsze freski, dzieło największego malarza z Atos, Manuela Panselinosa, znajdują się w kościele przy klasztorze Protaton. Serbski klasztor Chilandariu ma bogaty wystrój z łaski Stefana Nemanji, wielkiego żupana i założyciela dynastii, który tu zmarł jako mnich w 1200 roku i został kanonizowany. Najbogatszy skarbiec i jedyne na Masie mozaiki ścienne znajdują się w klasztorze Watopedi. W klasztorze Stawronikita zwracają uwagą freski Theofanisa z Krety. Klasztor Simonós Petra (w skrócie Slmopetra) ma 7 pięter. Za najbardziej godne zwiedzenia uznane sąklasztory Megali Lawra, Rusikon i Watopedi.